Operacje Robotowe
 
Operacje prostaty w asyście robota

All fields are required.

Close Appointment form

Dietoterapia urologiczna

Schorzenia układu moczowego obejmują choroby nerek oraz dróg moczowych, zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Jednostki te stanowią istotny problem kliniczny, w szczególności wśród ludności wysoko rozwiniętych społeczeństw. W Polsce problemy te dotyczą 4-5 miliona ludzi, jednakże blisko 90% społeczeństwa pozostaje niezdiagnozowana. Leczenie żywieniowe, obok farmakologii, uznawane jest za jeden z najskuteczniejszych sposobów hamowania postępu tych chorób, ale co istotne również za prewencję ich rozwoju.

Wśród najczęściej występujących chorób urologicznych wskazuje się na:

  • Zakażenie układu moczowego (ZUM) – schorzenie spowodowane obecnością drobnoustrojów w układzie moczowym, w szczególności gram-ujemnymi pałeczkami jelitowymi z rodziny Enterobacteriacea; ZUM występuje niezależnie od wieku, jednakże z wyjątkiem okresu niemowlęcego, diagnozowany jest częściej wśród dziewczynek i kobiet, niż chłopców i mężczyzn
  • Kłębuszkowe zapalenie nerek – grupa jednostek chorobowych z towarzyszącym ostrym lub przewlekłym stanem zapalnym kłębuszków nerkowych, która nieleczona prowadzi do zaburzeń pracy nerek; występuje przeważnie wśród dzieci i młodzieży, natomiast wskazuje się na jego częstsze diagnozowanie u mężczyzn w porównaniu do kobiet
  • Zespół nerczycowy – grupa objawów klinicznych, objawiających się nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych, takich jak białkomocz, małe stężenie białka we krwi i/lub duże stężenie lipidów, na skutek chorób nerek przebiegających z uszkodzeniem struktur kłębuszków nerkowych
  • Nefropatia cukrzycowa – zmiany czynnościowe oraz strukturalne nerek, powstałe na skutek długotrwałej, niewyrównanej cukrzycy, a w szczególności hiperglikemii, prowadzące do rozwoju niewydolności nerek
  • Kamice nerkowe – obecność w układzie moczowym złogów (kamieni) substancji chemicznych znajdujących się w moczu; typowym objawem jest towarzysząca kolka nerkowa, czyli silny ból okolic lędźwi
  • Wady rozwojowe układu moczowego – zaburzenia w budowie anatomicznej narządów układu moczowego, wiążące się z nieprawidłowym wytwarzaniem i wydzielaniem moczu
  • Nowotwory – nieprawidłowy rozrost tkanki, niszczący dany narząd, mogący tworzyć przerzuty; w układzie moczowym tworzą grupę jednostek chorobowych, stanowiące największe trudności diagnostyczne
  • Przewlekła choroba nerek – grupa jednostek chorobowych, obejmująca uszkodzenia nerek, utrzymujące się przez okres dłuższy niż 3 miesiące; szczególnym stanem jest niewydolność nerek, charakteryzująca się utratą zdolności nerek do wykonywania ich podstawowych zadań

Wśród najczęściej występujących objawów towarzyszących chorobom urologicznym wskazuje się na:

  • Nadciśnienie
  • Białkomocz lub mikroalbuminuria
  • Krwiomocz i ropomocz
  • Obrzęki wokół oczu, dłoni i stóp
  • Pieczenie i bolesność w trakcie oddawania moczu
  • Utrudnione oddawanie moczu
  • Częstomocz i wielomocz
  • Bolesność okolicy lędźwiowej
  • Brak apetytu i nudności
  • Ogólne osłabienie i bóle kostne
  • Zmiana koloru skóry, skłonność do powstawania sińców i krwawień

Diagnostyka, pozwalająca ustalić przyczynę dolegliwości oraz dobrać odpowiednią metodę leczenia obejmuje:

  • Pomiar ciśnienia krwi
  • Badanie ogólne moczu
  • Posiew z moczu
  • Badanie biochemiczne krwi
  • OB oraz stężenie białka C-reaktywnego
  • USG / badania radiologiczne
  • Biopsję

Leczenie zachowawcze łączy w sobie działania farmakologiczne oraz dietetyczne, a także chirurgiczne (urologiczne). W przypadku stwierdzenia jednostki chorobowej przebiegającej z niewydolnością nerek konieczne jest leczenie nerkozastępcze. Żywienie w schorzeniach urologicznych odgrywa znaczącą rolę jako element terapii, ale także stanowi istotny czynnik hamujący ich rozwój. Racjonalny sposób żywienia zmniejsza ryzyko wystąpienia niedoborów żywieniowych, w związku z czym, wskazuje się na wysoki związek między stanem odżywienia, a przygotowaniem do ewentualnych zabiegów oraz okresem rekonwalescencji, a zatem pełnego powrotu do zdrowia i sprawności sprzed choroby.

Prehabilitacja – leczenie żywieniowe w okresie okołooperacyjnym należy rozpocząć na 10 dni przed planowanym zabiegiem. Zapotrzebowanie organizmu na energię i niektóre składniki odżywcze w czasie leczenia może zwiekszyć się nawet o 40% w stosunku do potrzeb sprzed choroby, w związku z czym, należy przeanalizować dotychczasowy sposób żywienia oraz zachodzące w nim zmiany, jak na przykład zmniejszony apetyt, czy problemy z przyjmowaniem posiłków. Pacjentom hospitalizowanym w Naszym Centrum przysługuje możliwość konsultacji z dietetykiem klinicznym, zarówno w trakcie jej trwania, jak i po jej zakończeniu. W razie pytań bądź wątpliwości zachęcamy do kontaktu pod adresem e-mail: blaszczyk@urovita.pl.

Certyfikaty: